close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
انگیزه و کنکور

ناحیه کاربری

نام کاربری :
رمز عبور :
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : *کد امنیتیبارگزاری مجدد

دسترسی سریع

عضویت در کانال

آمار سایت

    آمار مطالب
    کل مطالب : 438
    کل نظرات : 26712
    آمار کاربران
    افراد آنلاین : 9
    تعداد اعضا : 11538

    کاربران آنلاین

    آمار بازدید
    بازدید امروز : 344
    باردید دیروز : 4,178
    گوگل امروز : 12
    گوگل دیروز : 247
    بازدید هفته : 4,522
    بازدید ماه : 112,047
    بازدید سال : 742,322
    بازدید کلی : 10,244,077

خبرنامه

    براي اطلاع از آپدیت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود


مشاور کنکور همراه

آم

امید یعنی...

امید یعنی بدونی٬ تا هستی میتونی تغییر کنی و دنیا رو تغییر بدی.

امید یعنی بدونی٬ خداوند دوستت داره و اگه به تو زمان داده معنیش اینه

که توی این فرصت میشه یه کارایی کرد.

 

امید یعنی این که، همیشه بخشش خداوند را از اشتباه خود بزرگتر بدانیم.

 

امید یعنی این که، اگر دانه ی زندگی صد بار از دستمان رها شد٬باز

هم برای برداشتن و به مقصد رساندن آن به ابتدا برگردیم این بار٬ محکم تر

گام برداریم.

 

هر چیزی از جنس خداست.

 

می دونی چرا؟

 

چون جز خدا چیزی وجود نداره!

 

و نقطه ی مقابل خدا «هیچی»یه.

 

پس هر چیزی لیاقت اینو داره که عاشقش بشی!

 

البته اینو فراموش نکن: گاهی اوقات خشم هم یکی از جلوه های عشقه!


 

امید یعنی اینکه بدونی:

برای انجام کارهای بزرگ همیشه نمیشه یک گام بزرگ برداشت

بعضی وقتا هم باید یه عالمه گام کوچیک برداریم.

سلام به تو

تویی که سخت ترین قدم رو برای هدفت برداشتی... یعنی قدم اول رو.

یادت باشه که قدم اول رو برداشتن یعنی این که تصمیم داری با موفقیت به مقصدت برسی.

نه این که باد و طوفان به یک جایی تو رو برسونند.

یک لحظه بایست؛ ببین توی کوله پشتیت چی گذاشتی؟ همه چی هست؟

انگیزه؟ هدف؟ اراده قوی؟ اعتماد به نفس؟ غذا؟ (منظورم کتابها هستند چون غذای روح هستند) نقشه راه؟ برنامه زمان بندی سفر؟

یادت باشه سفری انتخاب کردی که هزاران هزاران راه داره که از اونجا سفر شروع میشه ولی همه اونا به یه مقصد ختم میشن.

اونا به سرنوشت آینده ات ختم میشن.

به شلوغی یا خلوتی راهت نگاه نکن... اگه راه خیلی خلوته شاید توی خیلی جلو هستی و بقیه رو که پشت سرت هستند رو نمیبینی.

اگه یک لحظه بایستی و بقیه رو نگاه کنی یا یه گوشه بشینی تا بقیه برسن... اون وقت میشه قضیه مسابقه دوی خرگوش و لاک پشت... یادت هست که؟ کی برد؟ اونی که شروع کرد و ایستاد یا اونی که ( گر چه آهسته اما مصمم) شروع کرد و اصلآً نایستاد؟

یادت باشه شاهراهی وجود نداره چون هر راهی رو که تو انتخاب کنی همون شاهراهه...

 

پ.ن.: معذرت از همه بزرگواران به علت نقصهای احتمالی و خصوصاً این که شرط ادب رو رعایت نکردم و به شما خواننده عزیز، به صورت مخاطب مفرد خطاب کرده ام.

 

حمایت از همایش ها

مشاوره استاد افشار

از مرکز مشاوره کنکور استاد علیرضا افشار حمایت کنید
به ما امتیاز دهید